|
تکذیبیه
|
کلمه کلمه کلمه
دهانم بوی سکوت می دهد
و تنم طمع ِ تلخ ِ گسِ عوضیِ کلمه
این کوچه های غریبه از من کوچ کرده اند
تمام زنبورهای کنوی کوچک کلمه را
انگشت کرده اند
به نام پدر پسر روح القدس
از خاک به خاک
و از خاکستر به خاکستر
باید برمیگشتم
اما هرگز نرفته بودم
و در پایان همچنان ایستاده ام
استوار و ابله
درخط شروع
بر جسد دوار احمقی که تفنگش بسیار ساده تر از اسلحه من بود
تقدیم به نادر طالبی ،
به لک و لاش های خانه هنرمندان
جک و جنده های انسان دوست
به کارگرای جنسی پروژه پاسگاه نعمت آباد
بچه های میدون جلیلی ، پشت خط ،لب خط، ....
ستاره بهرنگ ،
فریبا فیاضی
به موش های خیابونی ....به جنده های خیابونی که لباس هرچی تنشونه و کونشون گنده اس
تقدیم به نوار بهداشتیه لای پاهام
به دکتر سید مهدی موسوی ناکام !
دیگه باید از چی بترسم ؟
که هرزه ام ؟ که چشام گوده و لبام کبود ؟
تقدیم به ساناز رسام
که هوز مثل یه جوجه زشت کوچولو تو بغلم بغض می کنه
و وقتی می خواد بگه فاک یو
لباش لوله می شه تو صورتم
که باید دیگه از چی بترسه ؟
که هرزه ام ؟
که چشماش گود رفته و لباش کبود ؟
ساناز ساناز ساناز
هر گوشه یکی ساز یکی آواز
نوازنده های خیابونی و سازهای زهی
تقدیم به هدیش که دنیا رو نجات میده
به رضا موز که هرکاری کنه رضا موزه و یوهان نیست
تقدیم به سامان استرکی ، استربترکی ، کی؟
که باید از چی بترسم ؟
که هرزه ام ؟
که سرخه لبم و رجحه سایه ؟
تقدیم به شلوار شیش جیبای رنگارنگ
و چفیه سرم که دیگه سجاده ی نماز رزمنده های اسلام نیست
تقدیم به کاسب کارای میدون مولوی ، به اصغر رها
که باید از چی بترسه ؟ که هرزه اس ؟
که چشاش گود رفته و لباش کبود ؟
تقدیم به بهزاد بارانی که تنش مثل تنم درد می کنه
درد
درداش ته کشیدن و دستاش تنهان
به حمید زیارتی که رو کوله ام طرح می کشه
و پی دو نخ سیگار پایه بلند می گرده
به کلید ، به سیخ ،نخ قاشق
به مقدم ترین خط مقدم دنیا
تقدیم به امید توشه
المیرا عبدالهیان
فرشته فرشاد
به دکسترامتافون پی
یحیی حق شناس
به ترامادول
حمید ایرانپور
مهدی فرزانه
به حشیش ،
گراس،
ماری جوانا
بهنام بدری
سنگ
بنگ
کراک
تریاک
هروئین
مسکالین
کوکائین
آه کوکائین اه کوکائین
به مجید یگانه ، یاور باقری
به شیشه
شکستم
گردو
شکستم
....
شکستم
شکستم
شکستم
به تموم مخدرهای ریز و درشت این زباله دونی
به تمام اونایی که دلاشون روتو سیگاری بار زدن و درد کشیدن و ته
تقدیم به سه راه اذری و سامان رستمی ،سمیرا یحیایی
تقدیم به سید محمد علوی راد و مترو امام خمینی : مسافران محترمی که در این ایستگاه ...
به چال گونه هایی که باید کارگر بگیری پرشون کنه .
که باید از چی بترسیم ؟ که هرزه ایم ؟ که لبا سرخه و چشا هم ؟!
پی نوشت :
سطرهای قرمز از نادر طالبی
www.3panj.org